Yüksek İrtifaya Adaptasyon I Samet Tekin
Dağcılık ve yürüyüş aktiviteleri yapan 25 yaşındaki bir erkek birey, ekibiyle beraber hafta sonu bir dağ tırmanışı planı yaptı. İlk gün ekibiyle beraber 1.800 metreye çıktılar ve bu yükseklikte uyudular. Ertesi gün 3.200 metreye çıktılar ve ardından dağcıda yorgunluk ve öksürük belirtileri baş gösterdi. Devamında mide bulantısı, uykusuzluk ve nefes darlığı çekse de üçüncü günde de aşağı inmeyi reddetti. Günün ilerleyen saatlerinde semptomları ağırlaştı ve helikopter vasıtasıyla bir saat uzaklıktaki acil bölümüne taşındı. Hastanede geri dönüşsüz maskeyle oksijen verilen hasta, solunum güçlüğü ve baş ağrısı devam etti.[1] Söz konusu hastanın belirtileri tipik yüksek irtifa akciğer ödemi belirtileriydi. Hasta yüksek irtifadan dolayı alkaloz ve hipoksiden mustaripti. Deniz seviyesinde yaşamaya adapte olmuş hasta, oksijen kısmi basıncının düşük olduğu 3.200 metreye çıktığı zaman vücudundaki oksijen miktarı azaldı yani hipoksi durumu ortaya çıktı. Atılan CO2 miktarındaki artış da pH’ın...